Λίγα λόγια για την ιστορία του τόπου μας
Η ιστορία της Βυτίνας χάνεται στα πανάρχαια χρόνια, τότε που στα βουνά της, στο φημισμένο Μαίναλο, στη θέση Τριόδους, πέθανε στο κυνήγι και ενταφιάσθηκε εκεί, ο γιος της νύφης Καλλιστώς, ο Αρκάς, απ’ τον οποίο πήραν και το όνομά τους όλοι οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής που λέγεται Αρκαδία. Η κώμη αρχικά δημιουργήθηκε δίπλα στις κύριες πηγές του Μαινάλου και πήρε την ονομασία Μεθύδριο, αργότερα διευρύνθηκε και κατέλαβε τη θέση που είναι σήμερα με το όνομα Βυτίνα, αρχαιοελληνικό γυναικείο όνομα όπως αποδεικνύεται από την επιτύμβια επιγραφή που σώζεται στο Μουσείο Ερμουπόλεως.
Ο περιηγητής Παυσανίας στα αρκαδικά του την αναφέρει όπως αναφέρει την Νυμφασία πηγή της και τις διαδρομές μέσω αυτής προς άλλες κώμες που άκμαζαν τότε. Λείψανα της περιόδου αυτής σώζονται πάμπολλα, τόσo στο χώρο της αρχαίας πόλεως όσο και στις θέσεις Αμπέλια Πυργακίου, Ελληνικό κλπ.
Οι κάτοικοί της ασχολούντο κυρίως με την κτηνοτροφία και δευτερευόντως με τη γεωργία, ενώ ζούσαν σε «πατριές», δηλαδή συγγενικούς γεωργοκτηνοτροφικούς οικισμούς, που όλοι μαζί συνενωθέντες αργότερα έδωσαν τη σημερινή μορφή στην κωμόπολη. Στη μορφή των πατριών και της παρακμής πέρασε η Βυτίνα της ρωμαιοκρατίας, του Βυζαντίου και της ενετοκρατίας, με μοναδικά δείγματα τη Μονή Κερνίτσας που ιδρύθηκε τον 14ο αιώνα και τη Μονή Αγίων Θεοδώρων που ιδρύθηκε από τους Παλαιολόγους, για να εξελιχθεί σε σπουδαίο κέντρο στην υπόδουλη στους Τούρκους πατρίδα, λόγω των ειδικών προνομίων που είχε σαν δώρο της Σουλτάνας και του γεγονότος ότι εντός των ορίων της απαγορεύετο η παρουσία Τούρκων (βακούφι), ενώ οι κάτοικοι ήταν απαλλαγμένοι του κεφαλικού φόρου (χαράτσι). Την περίοδο αυτή ακμάζει η περίφημη σχολή των γραμμάτων. Στην προεπαναστατική περίοδο αποτελεί κέντρο προετοιμασίας του αγώνα, διατηρώντας μυστικά εργαστήρια ρούχων και κρύπτες-αποθήκες όπλων και πυρομαχικών. Στους Αγίους Αποστόλους της ορκίσθηκαν φιλικοί οι Κολοκοτρώνης, Φωτάκος, Κουρδούρος και Κακλαμάνος, ενώ σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι στις παραδουνάβιες χώρες και Κωνσταντινούπολη διαβιούντες Βυτιναίοι, με επικρατέστερους τους Αθανάσιο Ξόδηλο, Αφούς Παπαρρηγόπουλους, Ταμπακόπουλους κλπ. Στην εθνική παλιγγενεσία έλαβε μέρος και πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος, καθώς κάηκε ολοσχερώς και κατ’ επανάληψη από τον Ιμπραήμ.
Η Βυτίνα είναι η γενέτειρα των Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου, ιστορικού του Έθνους, του νομομαθούς Βασιλείου Οικονομίδη και του ιατροφιλόσοφου εξερευνητή Αφρικής και Ασίας Παναγιώτη Ποταγού.